لزوم بیعت اهالی فرهنگ و هنر با رهبر سوم انقلاب

یادداشت | روزنامه‌هنرمند: در شرایطی که ایران عزیزمان در حال دفاع مشروع از خود در مقابل تجاوز آمریکایی- صهیونی است، بیش از هر زمان دیگری، واژه «وحدت» معنا و ضرورت خود را آشکار می‌سازد.

هیچ ملتی در جهان بدون تکیه بر همبستگی درونی و اتفاق‌نظر اقشار مختلف نتوانسته است راه دشوار گذار از بحران را با موفقیت طی کند. امروز نیز، در کنار نقش نهادهای تصمیم‌گیر، آنچه می‌تواند ضامن پایداری کشور باشد، همفکری صادقانه، احترام متقابل و همراهی تمام نیروهای اجتماعی است.

در بزنگاه‌های تاریخی، جامعه نه فقط منتظر تصمیم سیاست‌مداران، بلکه چشم‌به‌راه صدای نخبگان، اندیشمندان و هنرمندان است؛ صدایی که می‌تواند به‌جای تفرقه، امید و آرامش را به میان مردم ببرد.

در پی انتخاب آیت الله سیدمجتبی خامنه‌ای به عنوان رهبر جدید جمهوری اسلامی ایران نهادها و سازمان‌های مختلف بیعت خود را با ایشان اعلام کردند. اهالی فرهنگ و هنر در چنین روزهایی مأموریت ویژه‌ای دارد: بازتاب دادن رنج و مقاومت مردم و یادآوری اینکه حتی در سخت‌ترین شرایط، سرمایه‌ی اصلی هر سرزمین، مردم و وحدت آنان است. هنر در ذات خود زبان پیوند است، نه جدایی؛ زبانی که می‌تواند میان باورها و دیدگاه‌های متفاوت پلی از درک و همدلی بنا کند.

این روزها مردم با حضور عظیم در میدان در شرایط خاص و چه‌بسا بحرانی، از جمله تهدیدهای خارجی یا وضعیت‌های مشابه جنگ، مسئولیت هر قشر دوچندان می‌شود. اختلاف نظر طبیعی است، اما تبدیل این اختلاف‌ها به شکاف اجتماعی، بزرگ‌ترین خطر برای آینده هر ملت است. تجربه نشان داده است که هیچ فشار بیرونی، هر‌قدر هم گسترده، بر مردمی که در درون خود متحدند چیره نمی‌شود. در مقابل، جامعه‌ای که در لحظه‌های حساس گرفتار چندصدایی بی‌هدف و بدبینی متقابل شود، توان ایستادگی در برابر چالش‌های بیرونی را از دست می‌دهد.

نخبگان فرهنگی و اجتماعی باید در این میان نقش تعدیل‌کننده و الهام‌بخش خود را ایفا کنند. آن‌ها می‌توانند با زبان اندیشه یا هنر، از ریشه‌های مشترک فرهنگی و تاریخی ما سخن بگویند؛ از تجربه‌های تلخ و شیرینی که بارها ملت را در مسیر دشوار اما افتخارآمیز پایداری و بازسازی به پیش رانده است. امروز بیش از هر زمان نیاز است که واژه‌ها، نمایش‌ها، فیلم‌ها و آثار هنری نه ابزار جداسازی، بلکه نماد هم‌فکری و مسئولیت ملی باشند.

از سوی دیگر، مردم نیز باید به سهم خود از افراط و هیجان‌های مقطعی فاصله بگیرند. اگر جامعه بتواند میان نقد منصفانه و تخریب مرز بگذارد، و گفت‌وگو را جایگزین داوری‌های شتاب‌زده کند، مسیر وحدت حقیقی هموار می‌شود. وحدتی که نه به معنای حذف تفاوت‌هاست، بلکه به معنای جمع‌شدن حول منافع و آرمان‌های ملی است.

در نهایت، آنچه امروز به آن نیاز داریم، «هم‌فکری بدون مرز» است؛ یعنی درک این حقیقت که سرنوشت مشترک ما فراتر از هر اختلاف سلیقه‌ای است. بحران‌ها می‌آیند و می‌روند، اما ملتی که در سخت‌ترین لحظه‌ها پشت یکدیگر ایستاده است، آینده‌ای روشن‌تر خواهد ساخت. حفظ این روحیه‌ی جمعی، رسالتی ملی است که بر دوش همه اقشار از مردم عادی تا نخبگان و هنرمندان و اهالی رسانه قرار دارد.

اعلام رهبری آیت‌الله «سید مجتبی حسینی خامنه‌ای» بار دیگر توجه افکار عمومی را به اهمیت همبستگی، آرامش و نگاه به آینده جلب کرد و دل‌های بسیاری را که دغدغه پیشرفت، ثبات و سربلندی ایران را دارند، به امید تقویت همدلی و مسئولیت‌پذیری جمعی در مسیر عبور از شرایط دشوار و ساختن فردایی روشن‌تر امیدوار ساخت.

نویسنده: مهدی احمدی، مدیرمسئول